Շղթայաձև շնչառություն


Ճիշտ շնչառությունը գեղարվեստական երգեցողության կարևոր պայմաններից մեկն է: Շունչ պետք է առնել երաժշտական ֆրազի սկզբում: Շատ անգամ հաշվի չառնելով ֆրազների մեծությունը, օդն արտաշնչում են ժամանակից շուտ և ստիպված՝ շունչ են վերցնում ֆրազի կամ նույնիսկ բառի միջում: Առաջ է գալիս կտրտվածություն, անկանոն ու տգեղ երգեցողություն: Պատահում են այնպիսի  երգեր, որոնք կազմված են երկարաձիգ ֆրազներից, և դժվար է այդպիսի ֆրազը մեկ շնչով երգել: Երբեմն էլ անհրաժեշտ է լինում որևէ հնչյուն բավական երկար երգել առանց ընդհատելու: Այդ դեպքերում օգտվում ենք, այսպես կոճված, շղթայաձև շնչառությունից: Շղթայաձև կոչվում է շնչառության այն ձևը, երբ երգողները ոչ թե միաժամանակ են շունչ վերցնում, այլ հաջորդաբար ընդհատում են երգեցողությունը, շունչ են առնում և նորից աննկատելի մտնում երգեցողության մեջ: Այսպիսով, մեկի շունչ վերցնելիս մյուսները երգում են, և եղանակը չի ընդհատվում:

Կոմիտասի <<Գարնան գութան>> երգում երկրորդ ձայնի երկարաձիգ ֆա հնչյունը կարելի է երգել միայն շղթայաձև շնչառությամբ:

Նյութի աղբյուր

Երաժշտության դասագիրք 7-8 դաս., 1976 թ.

Posted on Մարտի 6, 2015, in Երաժշտական արվեստ, Երաժշտության տեսություն and tagged , , . Bookmark the permalink. Թողնել մեկնաբանություն.

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s

%d bloggers like this: