Զեմֆիրա Երիցյան (Земфира Ерицян)


Դեռևս 1959 թ.-ին, երբ Զեմֆիրա Երիցյանը առաջին անգամ <<Սիրամարգ>> պարի կատարմամբ հանդես եկավ Երևանի օպերային թատրոնում, երկարատև ծափերը ազդարարեցին պարուհու բեմական մկրտությունը:Դա ձեռքերի, մատների նրբին շարժումների մի համանվագ էր, որ տարիներ հետո արտասահմանյան թերթերից մեկի դիպուկ բնութագրմամբ, պետք է կոչվեր <<ձեռքերի երաժշտություն>>:

Հանդիսականը իր սիրած պարուհուն արդեն հեշտությամբ ճանաչում և ողջունում էր ոչ միայն մենապարերում, այլև մասսայական պարերում:Այսպես իրար հաջորդեցին <<Վաղարշապատի պարը>>, <<Չինար ես>>, <<Կախարդված ծաղիկներ>>, <<Անահիտի և թագաժառանգ Վաչագանի սիրո լեգենդը>>, <<Լեռների դուստրը>>, <<Կռունկները>> և այլն:

Կոմիտասյան երկու պարերը` <<Վաղարշապատի պարը>> և <<Չինար եսը>> նոր խնդիրներ դրեցին պարուհու առջև: Ընդհանուր բնութագրական պարային շարժումները պետք է ազգային հող ու հիմք ունենային, ազգագրական համ ու բույր, սակայն միաժամանակ դասական մաքրություն և բյուրեղացում:

Պարուհու հասունության հավաստիքը եղավ <<Ղանթար>> պարային սյուիտում դռնապան-մաքրող աղջկա դերապարը, որը նոր ամպլուա էր Երիցյանի համար: Նա ստեղծեց ժողովրդական հումորով օժտված, կոլորիտային մի կերպար:

Լուսանկարները՝ AV Production կայքի

Posted on Ապրիլի 3, 2013, in Հայկական պարարվեստ, Պարարվեստ and tagged , . Bookmark the permalink. Թողնել մեկնաբանություն.

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s

%d bloggers like this: